237
AFŞİN
Kahramanmaraş iline bağlı ilçe ve bu ilçe-
nin merkezi olan kent. Elbistan Ovası’nın
batı kenarında, 1944 yılında Elbistan’dan
ayrılan topraklar üzerinde kurulmuştur. De-
nizden yüksekliği 1.200 metredir. Güney-
doğu Torosların kuzeye uzanan kollarında
platolar görülür. Güneydoğusunu kaplayan
Afşin Ovası’nı Ceyhan ırmağı ve kolları
sular. Ekonomisi tarım ve hayvancılığa da-
yanır. Çevrenin başlıca ürünleri tahıl, fa-
sulye, kırmızı biber ve başta elma olmak
üzere çeşitli meyvelerdir. En çok koyun bes-
lenir. Demiryolu ve karayolu ulaşımı vardır.
İlçe merkezi, Binboğa Dağlarının güney
eteklerinde kurulmuştur. İl merkezine 145
km mesafededir. Ashabı Kehf (Yedi Uyurlar)
Mağarası, ilçenin 6 km batısındadır. Aynı
yerde Selçuklu yapısı bir cami ve bir ker-
vansaray vardır.
Nüfusu: 86.926 (2008)
ANDIRIN
Kahramanmaraş iline bağlı ilçe ve bu ilçe-
nin merkezi olan kent. İlçe merkezi, engebeli
bir arazide kurulmuştur. Kuzeybatısında Nur
ve Gâvur dağları adlarıyla da bilinen Ama-
nos Dağları yer alır. Amanos Dağlarında
platolar vardır. Başlıca akarsuları Andırın ve
Keşiş çaylarıdır. Çevresi ormanlık olup düz-
lüklerde tahıl, baklagiller vb. ekilir. Yüksek
kesimlerde yaylacılık yoluyla küçükbaş hay-
van beslenir. Ormancılık son zamanlarda
gelişmektedir. Aslantaş Barajı’nın bir bö-
lümü ilçe sınırlarının içindedir. İlçe halkı,
Kurtuluş Savaşı sırasında Hâfız Efendi’nin
teşvikiyle öküzlerini satmış, bu parayla silah
alarak Maraş’ın kurtuluş mücadelesine ka-
tılmışlardır. 19. yüzyıl sonlarında Halep vi-
layetinin Maraş sancağına bağlı kazayken,
1908’de ilçe merkezi Göksün’a taşınınca na-
hiye olmuş, 1925’te yeniden ilçe hâline ge-
tirildi.
Nüfusu: 41.371 (2008)
ÇAĞLAYANCERİT
Kahramanmaraş iline bağlı ilçe ve bu ilçe-
nin merkezi olan kent. Kahramanmaraş’ın
kuzeydoğusunda, kara yoluyla 79 km uzak-
lıktadır. İlçe toprakları dalgalı düzlüklerden
meydana gelir. Güneybatısında Ahır Dağı
yer alır. Ekonomisi tarıma dayalıdır. Başlıca
tarım ürünleri fasulye, buğday, arpa, mer-
cimek ve nohuttur. Meyvecilik gelişmiş
olup elma, badem, ceviz, kiraz, kayısı, şeftali
ve vişne yetiştirilir. Merkez ilçeye bağlı Ağa-
beyli bucağı, 19 Haziran 1987’de 3392 sa-
yılı Kanunla, Çağlayancerit ilçesine
bağlandı.
Nüfusu: 27.051 (2008)
EKİNÖZÜ
(Eski adı: Cela), Kahramanmaraş iline bağlı
ilçe ve bu ilçenin merkezi olan kent. Elbis-
tan’ın 22 km güneyinde, Savan Dağı’nın ku-
zeybatı eteklerinde, bir dere vadisinde
kurulmuştur. İlçe toprakları, orta yükseklik-
teki dalgalı düzlüklerden meydana gelir. Gü-
neydoğusunda Salavan Dağı, batısında Berit
Dağı, güneyinde Engizek Dağı yer alır. Eko-
nomisi tarıma dayalıdır. Başlıca tarım ürün-
leri buğday, arpa, şeker pancarı, ayçiçeği,
nohut, fasulye, sebze ve meyvedir. Yüksek
kesimlerde küçükbaş hayvan besiciliği ya-
pılır. İlçede bulunan içmeler önemli gelir
kaynağıdır. Elbistan’a bağlı belediyesi bu-
lunan bir köyken 9 Mayıs 1990’da 3644 sa-
yılı Kanunla ilçe olmuştur.
Nüfusu: 15.635 (2008)
ELBİSTAN
Kahramanmaraş iline bağlı ilçe ve bu ilçe-
nin merkezi olan kent. Karayoluyla il mer-
kezine uzaklığı 150 km’dir. İlçe toprakları,
Ceyhan Irmağı’nın başlıca kollarının birleş-
tiği yerde, Elbistan Ovası’nın güney kena-
rında kurulmuştur. Doğusunda Nurhak,
güneyinde Engizek ve Berit, kuzeyinde He-
zanlı Dağları yer alır. Başlıca akarsuyu olan
Ceyhan Nehri, ilçe yakınlarındaki Pınar-
başı’ndan doğar. Denizden yüksekliği 1.115
metredir. Ekonomisi sanayi ve tarıma daya-
lıdır. Başlıca tarım ürünleri buğday, lahana,
arpa, şekerpancarı, ayçiçeği, nohut, fasulye
ve meyvedir. Antep fıstığı yetiştiriciliği gi-
derek gelişmektedir. Hayvancılık gelişmiş
olup, dağlık kesimlerde kıl keçisi, ovada ise
sığır besiciliği yaygındır. İlçedeki başlıca
sanayi kuruluşları, şeker ve tuğla fabrikala-
rıdır. Son yıllarda işletilmeye başlanan linyit
yatakları ile Afşin-Elbistan Termik Santra-
li’nin çalışmaları, ilçenin ekonomik yaşa-
mına olağanüstü bir canlılık kazandırmıştır.
Kurtuluş Savaşı döneminde önce İngiliz,
sonra Fransız işgalinde kalan ilçe, Kuvayi-
milliye’nin önemli merkeziydi. İlçe beledi-
yesi 1885’te kurulmuştur.
Nüfusu: 131.948 (2008)
GÖKSUN
Kahramanmaraş iline bağlı ilçe ve bu ilçe-
nin merkezi olan kent. Kahramanmaraş’ın
94 km kuzeybatısında, Kahramanmaraş-
Kayseri kara yolu üzerindedir. İlçe toprakları
genelde dağlık olup denizden yüksekliği
1240 metredir. Batısında Dibek Dağı, kuze-
yinde Binboğa Dağları ve Binboğa Dağları-
nın doğu kesiminde platoluk bir alan
bulunur. Başlıca akarsuyu Göksun Irma-
ğı’dır. Ekonomik etkinliğini tahıl tarımı ve
hayvancılık oluşturur. Başlıca tarım ürünleri
buğday, şekerpancarı, fasulye, nohut, elma
ve üzüm olup, ayrıca az miktarda arpa, mer-
cimek, Antep Fıstığı ve kayısı yetiştirilir. İlçe
topraklarında alüminyum, mermer ve demir
yatakları bulunur. Göksun Yem Fabrikası,
ilçedeki başlıca sanayi kuruluşudur. Bele-
diyesi 1908’de kurulmuştur.
Nüfusu: 56.668 (2008)
NURHAK
Kahramanmaraş iline bağlı ilçe ve bu ilçe-
nin merkezi olan kent. Gölbaşı-Elbistan ka-
rayolu üzerindedir. İlçe toprakları orta
yükseklikte dalgalı düzlüklerden meydana
gelir. Kuzeyinde Nurhak Dağları yer alır.
Ekonomisi tarıma dayalıdır. Başlıca tarım
ürünleri buğday, arpa, şeker pancarı, ayçi-
çeği, sebze ve meyvedir. Yüksek kesimlerde
küçükbaş hayvancılık yapılır. En çok koyun
ve kıl keçisi beslenir. Ovalarda sığır besici-
liği yapılır. Elbistan’a bağlı bir bucakken 9
Mayıs 1990’da sayılı Kanunla ilçe oldu.
Nüfusu: 15.461 (2008)
PAZARCIK
Kahramanmaraş iline bağlı ilçe ve bu ilçe-
nin merkezi olan kent. İlçe toprakları yüksek
olmayan dalgalı düzlüklerden meydana gel-
miştir. Kuzeyinde Ahır Dağı yer alır. Başlıca
akarsuları Aksu ve Karasu Çayı’dır. Aksu
Çayı üzerinde sulama gayeli bir baraj vardır.
Tahıl, çeltik tarımı ve hayvancılık en önemli
geçim kaynağıdır. Kasaba, Fevzipaşa-Ma-
latya demir yolu üzerinde kurulmuştur. İlçe
Eski ve Yeni Pazarcık olmak üzere iki ke-
simden oluşur.
Nüfusu: 77.371 (2008)
TÜRKOĞLU
(Eski adı: Eloğlu), Kahramanmaraş iline
bağlı ilçe ve bu ilçenin merkezi olan kent.
İlçe kuzeydoğuda Aksu, batıda Ceyhan ır-
makları çevresinde uzanan ovalarla bunları
birbirinden ayıran ve pek fazla yüksek ol-
mayan dağlık bir arazi üzerine kurulmuş-
tur. İlçede Akdeniz iklimi hâkimdir.
Ekonomisi tarıma dayalıdır. Başlıca tarım
ürünleri buğday, üzüm, pamuk, şeker pan-
carı, Antep fıstığı, çam fıstığı, arpa, kırmızı
biber ve soya olup, ayrıca az miktarda zey-
tin, elma, nohut, mercimek ve kayısı yetiş-
tirilir. Hayvancılık gelişmiş olup, daha çok
büyükbaş hayvan besiciliği yapılır. İlçe
topraklarında barit ve tuğla kiremit ham
maddesini ihtivâ eden maden yatakları var-
dır. İlçede tuğla, yağ, çırçır, demir çekme
fabrikaları mevcuttur. Denizden yüksekliği
475 metredir. İlçe belediyesi 1960’da ku-
rulmuştur.
Nüfusu: 64.980 (2008)
KAHRAMANMARAŞ’IN İLÇELERİ
