304
MERSİN, daha önce İçel adıyla anılan ve
2002’den sonra il merkezi Mersin’nin adı verilen
il. Akdeniz Bölgesi’nde, doğuda Adana, batıda
Antalya, kuzeyde Karaman, Konya ve Niğde, gü-
neyde de Akdeniz ile çevrilidir. Doğuda Seyhan
ağzından başlayarak Anamur Burnu’nun batısına
kadar uzun bir kıyıya sahiptir. Yüzey Biçimleri:
Akdeniz Bölgesi’nin Çukurova bölümünün ba-
tısında, Doğu Akdeniz havzasında yer alan Mer-
sin, kuzeyde Batı ve Orta Torosların yüksek
sıralar ve yaylalarıyla Anadolu’nın iç kesimle-
rinden ayrılır. İlin yüzey biçimlerini genel olarak
dağlar oluştururken düzlük alanlar, bu dağlar ile
kıyı şeridi arasında sıralanır. Mersin’i kuzeyden
Toros Dağlarının batı ve orta kesimleri kuşatır.
Taşeli Platosu’nun batı sınırını oluşturan Batı
Toros Dağları, Antalya Körfezi’nin doğusundan
iki kol hâlinde sokulur. Bu dağların güney kolu,
Alanya’nın kuzeyinden girerek Taşeli Plato-
su’nda öbeklenir. Bu kesimde Akçalı Dağları
adını alan kolun plato üzerindeki en yüksek nok-
tası Karaçal Tepesi’dir (2.339 metre). Batı To-
rosların kuzey kolu ise Taşeli Platosu’nun
kuzeyinden kente sokularak Mut ilçesinin gü-
neybatısında son bulur. Orta Torosların il top-
rakları içinde kalan kesimi Bolkar Dağları adıyla
anılır. Orta Anadolu ile Mersin arasında bir
duvar gibi yükselen bu dağlar oldukça sarptır.
Akdeniz kıyılarını Orta Anadolu’ya bağlayan en
önemli geçit olan Gülek Boğazı bu dağlar üze-
rindedir. Dağların en yüksek noktası kuzeyde
Medetsiz Tepe’dir (3.524 metre). Öteki önemli
yükseklikler; Bozoğlan Dağı (Yıldız Tepe, 3.134
metre), Mor Dağ (2.454 metre), Aydos Dağı
(3.480 metre), Büyük Eğri Dağı (2.025 metre)
ve Avlama Dağı’dır (1.889 metre). Mersin top-
raklarının % 29’unu plato ve yaylalar oluşturur.
Mut, Silifke ve Anamur yöresi Taşeli Platosu
üzerinde yer alır. Antalya Körfezi’ni doğuda sı-
nırlayan dağlarla başlayan ve Erdemli ilçesinin
batısındaki Limonlu Çay Vadisi’ne dek süren
Taşeli Platosu’nun Akdeniz’e bakan yanında
uzun bir sahil şeridi uzanır. Yükseltisi 1.000-
1.500 metre arasında değişen platoda iklim ol-
dukça sert, tarım alanlarıysa son derece
sınırlıdır. Öte yandan Bolkar Dağlarının etekle-
rinde derin vadilerle yarılı platolar vardır. İl sı-
nırları içindeki kıyı ovalarının başlıcaları; Silifke
Ovası, Anamur Ovası, Tarsus Ovası, Berdan
Ovası’dır. Mersin, akarsularca zengindir. Ço-
ğunluğu Toros Dağlarından doğan ve kıyı ova-
larını sulayarak denize dökülen bu akarsuların
başlıcaları: Göksu Irmağı, Tarsus Çayı, Limonlu
Çay, Sorgun Çayı, Aslanköy Deresi, Anamur
Çayı; Bakırçay ve Sipahil Derisi’dir. Mersin’de
Akdeniz kıyısındaki birkaç set gölünden başka
önemli göl yoktur. Bunlar: Akgöl, Keklik Gölü
ve Paradeniz Gölü’dür. İklim ve Bitki Örtüsü:
İklim yörelere göre farklılık gösterir. Kıyı şeri-
dinde görülen Akdeniz iklimi, iç kesimlerde de
egemendir. Bitki örtüsünü çalılar, ormanlar ve
çayırlar oluşturur. Makiler, kaktüsler, muz ve
hurma ağaçları kıyı kuşağında yaygındır. İç ke-
simlerde ve dağ yamaçlarında kızılçam, kara-
Mersin'den genel görünüm
Mersin
Yüz ölçümü
:15.737 km
2
Nüfusu
:1.602.908 (2008)
İlçe sayısı
:13
İl trafik kodu
:48
MERSİN
