335
kezi olan kent. Kıyıdan 30 km güneyde-
dir. İlçe toprakları, Canik Dağları ile kap-
lıdır. Akarsu vadilerinde küçük düzlükler
bulunur. Ekonomisi tarım ve hayvancı-
lığa dayalıdır. Başlıca tarım ürünleri mısır
ve fındıktır. Yayla hayvancılığı gelişmiş
olan ilçede en çok koyun ve sığır besle-
nir. Aybastı ilçesine bağlı belediyesi bu-
lunan bir köyken 9 Mayıs 1990’da 3644
sayılı Kanunla ilçe oldu.
Nüfusu: 13.659 (2008)
KORGAN
Ordu iline bağlı ilçe ve bu ilçenin mer-
kezi olan kent. Toprakları, güneybatıda
Eğeroluk, güneydoğuda Kalınçorak dağ-
larını kaplar. İlçe merkezi, il merkezi Or-
du’nun 93 km güneybatısındadır. Dağlık
ve sapa oluşu nedeniyle pek gelişeme-
miştir. İlçe topraklarını Canik Dağları en-
gebelendirir. Dağlar akarsu vadileriyle
parçalanmıştır. Başlıca akarsuları Elekçi
Deresi ve Bolaman Çayı’dır. Ekonomisi
tarıma dayanır. 1960’ta ilçe merkezi hâ-
line getirilmiştir.
Nüfusu: 33.798 (2008)
KUMRU
(Eski adı: Karacaali ya da Karaçalı), Ordu
iline bağlı ilçe ve bu ilçenin merkezi olan
kent. İlçe merkezi, il merkezi Ordu’nun 86
km güneybatısında, genişçe bir vadi ta-
banında kurulmuştur. Fatsa’ya uzaklığı
41 km’dir. İlçe toprakları, güneyde Eğe-
roluk, batıda Karakütük, güneydoğuda
Abaz Dağlarının kuzeye açık dik yamaç-
larını ve düzlüklerini kaplar. Dağlık olan
ilçe toprakları, Elekçi Deresi ve kolları ta-
rafından derin şekilde parçalanmıştır.
Terme ve Ünye ile kara yolu bağlantısı
bulunur. Ekonomisi tarım ve hayvancı-
lığa dayalı olup ormancılık gelişmiştir.
1960’ta ilçe olmuş, aynı yıl belediyesi
kurulmuştur.
Nüfusu: 32.914 (2008)
MESUDİYE
Ordu iline bağlı ilçe ve bu ilçenin mer-
kezi olan kent. İlçe toprakları Melet Suyu
çevresindeki düzlüklerle bunları doğudan
kuşatan Karagöl Dağlarını kaplar. Ka-
saba, Melet Suyu’nun üç kolunun birleş-
tiği yere yakındır. İlçe toprakları dağlıktır.
Doğusunda Giresun Dağları, batısında
Canik Dağları yer alır. Başlıca akarsuyu
Melet Çayı’dır. Yüz ölçümü bakımından
en geniş ilçedir. Ekonomi tarım, hayvan-
cılık ve el sanatlarına (özellikle değirmen
taşı yapımı) dayanır. Ordu-Sivas yolu
üzerinde olan kasabanın il merkezine
uzaklığı 136 km’dir. Eski ismi Hamidi-
ye’dir.
Nüfusu: 13.501 (2008)
PERŞEMBE
Ordu iline bağlı ilçe ve bu ilçenin mer-
kezi olan kent. İlçe toprakları, Karadeniz’e
uzanan bir yarımadayı kaplar. Arazi boy-
ları vadilerle yarılmıştır. Kestane, gürgen,
kızılağaç, meşe ve taflan ağaçları boldur.
Önemli miktarda fındık, çay, ayrıca mısır,
elma ve soya fasulyesi yetiştirilir. MÖ 8.
yüzyılda Vona adıyla Miletoslular tarafın-
dan kuruldu. 1204’te Pontus Rum İmpara-
torluğu’na, 1461’de Osmanlı İmparatorluğu’na
bağlandı. 1945’te ilçe olarak bugünkü
adını aldı.
Nüfusu: 34.052 (2008)
ULUBEY
Ordu iline bağlı ilçe ve bu ilçenin mer-
kezi olan kent. İlçe, Ordu’ya 23 km uzak-
lıkta ve Ordu-Gölköy yolu üzerindedir.
İlçe topraklarını Canik Dağları engebe-
lendirir. Dağlar kayın, köknar ve ladin or-
manları ile kaplıdır. Başlıca akarsuyu
Melet Çayı’dır. Halkının başlıca geçim
kaynakları tarım (mısır, tahıl vb.) ve hay-
vancılıktır. 1958’de ilçe olan Ulubey’in
belediyesi aynı sene kurulmuştur.
Nüfusu: 20.325 (2008)
ÜNYE
Ordu iline bağlı ilçe ve bu ilçenin mer-
kezi olan kent. Karadeniz kıyısında kıyı
şosesi üzerinde ve Terme-Fatsa arasın-
dadır. İlçe merkezi, Taşhane Burnu üze-
rinde kurulmuştur. Amasya-Erzincan
kara yolu Akkuş üzerinden gelerek, Sam-
sun-Ordu sahil yolu ile ilçe merkezinde
birleşir. İl merkezine 77 km mesafededir.
İlçe toprakları, orta yükseklikte ve kıyıya
doğru alçalan dağlardan meydana gel-
miştir. Dağların yüksekliği 1.500 metreyi
geçmez. Başlıca akarsuları Akçay, Cudi
Deresi ve Ceviz Deresi’dir. Kıyıları ge-
nelde düzdür. Yüksek kesimleri kayın or-
manları ile kaplıdır. Halk geçimini
balıkçılık, fındık ve çeşitli tarım ürünle-
rinden sağlar. Ayrıca, evlerde dokumacı-
lık yapılır. İlçede bir de çimento fabrikası
bulunmaktadır. Ünye’de turizm de ol-
dukça gelişmiştir.
Nüfusu: 113.122 (2008)
ORDU‘NUN İLÇELERİ
Ordu'nun Perşembe ilçesinden bir görünüm
